De Running Tree Hunk is erbij tijdens de Klimaatmarathon
Twee jaar geleden liep Herman Wooning voor het eerst in een bomenpak tijdens de Marathon van Rotterdam. Niet alleen als stunt, maar om aandacht te vragen voor Trees for All en het klimaat. Dit jaar is hij ook van de partij bij de Klimaatmarathon. “Ik dacht: als ik toch die aandacht krijg met hardlopen, dan kan ik die net zo goed inzetten voor iets dat groter is dan ikzelf.”
Van trainingsloop naar bomenpak
Herman loopt pas zo’n zeven jaar hard, maar dat ging al snel van een rondje om het huis naar marathons en ultralopen. De Marathon van Rotterdam gebruikte hij destijds als training voor een ultramarathon in Wales, een wedstrijd van 108 kilometer door de bergen. Hij zocht nog een lange trainingsloop en dacht: waarom zou ik die niet tijdens een marathon doen, met publiek erbij?
Maar toen ontstond het idee om er meer van te maken. “Ik wilde er ook iets aan koppelen voor een goed doel. Veel mensen lopen voor KiKa of andere doelen, en dat is natuurlijk hartstikke goed. Maar ik vond het ook belangrijk om aandacht te vragen voor het klimaat.” Tijdens zijn zoektocht kwam hij uit bij Trees for All. Toen ontstond het idee dat hem zijn bijnaam opleverde: de Running Tree Hunk.
“Ik dacht: hoe kan ik dit een beetje ludiek maken? Toen ben ik gaan schetsen op papier en kwam ik op het idee om me als boom te verkleden.”
Niet alle bomen geven koelte…
Dat plan bleek makkelijker bedacht dan uitgevoerd. Herman kwam al snel uit bij bedrijven die mascottepakken maken, maar die stonden niet te springen. “De meeste bedrijven wilden er niet aan meewerken. Die zeiden: zo’n mascottepak is bedoeld voor twintig minuten of een half uur rustig staan of lopen, niet om een marathon in te rennen. Ze vonden dat onverantwoord.”
Maar hij gaf niet op en uiteindelijk vond hij een partij die het pak wilde maken. Comfortabel was het zeker niet. “Het pak was gevoerd, dus ik kreeg het bloedheet in dat ding.”
Bij de start vroeg hij aan een maat of hij zijn rits half open kon doen, zodat er wat lucht bij kon. Alleen ging dat mis. “Na tien kilometer kwam ik erachter dat hij me waarschijnlijk verkeerd had verstaan en hem juist helemaal had dichtgeritst. Ik ging echt kapot. Ik was helemaal rood en had het verschrikkelijk warm.”
Alsof dat nog niet genoeg was, droeg hij ook nog de kroon van de boom op zijn hoofd: een zwaar gevaarte dat door al het zweet alleen maar zwaarder werd. “Die woog denk ik wel 2,5 kilo. Dat was echt niet comfortabel.”
Onderweg moest er dus geïmproviseerd worden. Zijn neefje en broertje fietsten mee langs het parcours en haalden een schaar, zodat het pak onder zijn shirt deels opengeknipt kon worden. Ook had hij icepacks bij zich om af te koelen. Maar één regel hield hij koste wat kost overeind: tijdens het rennen bleef de kroon op. “Ik had met mezelf afgesproken: als ik ren, dan blijft die op. Alleen als ik even stilsta om te drinken of te koelen, mocht hij af. Ik dacht: ik ga niet half werk leveren.”
De snelste stam van Rotterdam
Dat typeert Herman wel. Hij zoekt de grens op, maar altijd met volle overtuiging. Toch zat de kracht van deze actie niet alleen in het afzien. Juist de reacties van mensen maakten het geslaagd. “Na een aantal kilometer stond er een meisje met een kartonnen bord langs de weg waarop stond: ‘De snelste stam van Rotterdam’. Ik voelde me helemaal vereerd. Achteraf bleek dat bord helemaal niet voor mij bedoeld te zijn, maar voor haar broer, die Stam van zijn achternaam heette. Dat vond ik echt hilarisch.”
Ook andere reacties zijn hem bijgebleven. Mensen langs de kant lachten, moedigden hem aan en zagen iets wat niet snel meer van hun netvlies verdween: een boom die voorbij kwam rennen. En dat was ook de bedoeling. “Natuurlijk tovert het een lach op iemands gezicht. Maar ik hoop vooral dat het blijft hangen. Een stukje bewustwording.”
Dat het gelukt was merkte hij anderhalf jaar later toen hij zelfs een filmpje doorgestuurd kreeg van comedian Vincent Schouten, die hem in een optreden had genoemd naar aanleiding van de Marathon van Rotterdam. “Dan merk je: het heeft echt iets losgemaakt bij mensen.”
Hardlopen met een reden
Zijn betrokkenheid bij klimaat en duurzaamheid komt voor een groot deel voort uit zijn rol als vader. “Ik heb twee kinderen van 3 en 10, en als je kijkt naar hoe we nu met de aarde omgaan, dan weet je dat dat niet houdbaar is. Juist daarom wil ik hen het goede voorbeeld geven in hoe je met de aarde omgaat.”
Tegelijkertijd kijkt hij steeds bewuster naar de impact van wat hij doet, zowel privé als zakelijk. Als ondernemer in keukens en badkamers ziet hij dagelijks hoe belangrijk kwaliteit en levensduur zijn. “Ik geloof juist in producten die lang meegaan en waar mensen echt jaren plezier van hebben.”
Daarnaast voelt hij dat zijn interesses zich verbreden. Samen met zijn neef werkt hij in Rotterdam aan een nieuw concept, genaamd Reload: een recovery- en wellnesscentrum gericht op herstel, gezondheid en ontspanning. “Sporten is één ding, maar herstellen is minstens zo belangrijk. Daar haal ik veel energie uit.”
Dat hij nu ook betrokken is bij de Klimaatmarathon, voelt voor hem dan ook logisch. “Ik vind het mooi om mijn sport op deze manier ergens voor in te zetten. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor een goed doel.” Zijn originele hoofddeksel is hij vorig jaar kwijtgeraakt tijdens carnaval. Maar als het aan Herman ligt, komt er gewoon een nieuwe. Want één ding is zeker: bij de Klimaatmarathon zien we Herman weer in zijn bomenpak.
